باستانشناختی

قبرخواجه اتابک، (کرمان )

میراث دوره سلجوقی

شماره ثبت اثر 253(تاریخ ثبت  30خرداد 1315)

عکس آرامگاه خواجه اتابک 45182


+ نگاشته شده در  یکشنبه 12 بهمن1393ساعت 9:9  توسط وارنا  | 

**آثارباستانی پیام تخریب های ما را دریافت کرده اند

آثارباستانی با اینکه از دیرینه‌ای کهن،ازساده‌ترین گرفته تا پیچیده‌ترین مجموعه‌های فرهنگی،ابنیه و...،همواره حامل پیام هستند وهیچ اثر باستانی‌ای بی‌پیام وجود ندارد.با این حال این آثار و پدیده های ارزشمند تاریخی دهها سال است که پیام های تخریب ما را بوضوح دریافت کرده اند.دریافت پیام مرگبارویرانی از سوی مواریث فرهنگی که بستر سازتداوم و استمرار تاریخی، مدنی و معنوی وریشه‌های ملی، معنوی و ایرانی‌بودن است.ودراین عصرآتشناک با وجود آنکه ملتهارا با ریشه‌هایش موثق‌تر و مطمئن‌تر می‌توان شناخت.اما این ریشه های موثق را درو می کند.انگارجز ویرانی مرگبار و تخریب های آزاردهنده چیزی هم او را اقناع نمی کند.همه ی این تخریب ها و ویرانی حاصل جدایی انسان از هویت تاریخی اش است.انسان‌ها در طول تاریخ آمده‌اند و رفته‌اند و در این آمد و شد،چیزهای فراوان آموخته و ساخته و پرداخته اند.از خود یادگارهایی بر جای گذاشته‌اند. «پیام هایی در طول این مدت از خود باقی نهاده و پیام هایی هم دریافت کرده است.میراث فرهنگی»که خود سخنگویان زندگانی گذشته‌های دور انسان است وبه گونه ای زبان و بیان تاریخ بوده واز چگونگی حیات مادی و معنوی گذشتگان و نیاکان سخن می راند در این برهه عطشناک می تواند برگ برنده و نقطه شروع سروری ملتها به حساب آید درمسیر پرطلاطم  وهویت  سوز ومتزلزل، ملتهب و منقلب قرار گرفته است مردم جامعه تا به ضرورت آشنایی با پیشینه و شناسه دیرین خود واقف نگردند ازحراست و حفاظت آن دریغ خواهندورزید.بسیاری هنوز در فهم معانی آن بازمانده .به همین سبب اندیشیدن و نگارش کردن،قلم زدن و دردبیان کردن درچنین شرایطی سخت و ملال انگیزاست.آثار اصيل تاریخی خیلی روشن پیام های تخریب و ویرانی مرگبار خود را از ما دریافت کرده اند با این حال تلاش دارندزیبايی و لطف خود را ازدست ندهند.گردش زمانه هر چه آنها را كهنه تر هم سازد بر لطف و زيبائي آنها بیافزايد.آثار تاریخی اینگونه  مظاهر ذوق ايراني و بديع بودن خود را حفظ كرده اند و به همين جهت اين هنر بصورت پديده اي جاوداني به زندگي خود ادامه داده و به عصر ما رسيده است وقطعا با عبوراز شرایط نامناسب اکنون به نسل های فردا راه می سپارند.عده اي از هم ميهنان با ذوق و هنرمند با فداكاري تمام به ساختن و پرداختن آثاري مشغول بوده كه از هزاران سال پيش تا كنون نام ايراني بودن ما را در جهان زنده نگهداشته است. از دیدگاه قرآن با توجه به اینکه آثارتاریخی منشاء و منبع شعور تاریخی ،پند و عبرت و عزت بوده و در درون اسلام نگاه به تاریخ بسیارگسترده است . اما در درون ما چشمه این منبع آگاهی و معرفت شناختی ،خشکیده و گوش های ما از شنیدن پیام های تاریخی بازمانده است وبه سبب دریافت پیام های تخریب از سوی ما بسیاری از آثار تاریخی و گنجینه های فرهنگی در حال تخریب هستند.

خانه تاریخی شعاعی کاشان شماره 26578  سال ثبت اثر 1388 دوره زندیه

 


+ نگاشته شده در  یکشنبه 12 بهمن1393ساعت 7:59  توسط وارنا  | 


+ نگاشته شده در  یکشنبه 12 بهمن1393ساعت 7:55  توسط وارنا  | 

امروز امكان ندارددر ميان حصاري ازآجر يا خشت خام بسربريم .

ولي حق نداریم اين يادگار گذشتگان رابا نظر تحقير نگاه كنيم

 اين ويرانه‌های برگ  و بوگرفته از تاریخ کهن این سرزمین كه امروز در بسياري از نقاط كشور ما بچشم مي‌خورند يادگار زندگي و فعاليت پدران ما هستند.اينها ما را بياد ايام بسياركهني مي‌اندازند كه راديووتلويزيون و تلگراف و تلفن وجود نداشت.ازخانه های بتن آرمه و سربرفلک کشیده وبانماهای خشن سنگ وشیشه با پستی و بلندی های نابجا اثری نبود.مردم با ذوق وهنرمند با همان وسايل محدودي كه دراختيار داشتندروزهاي خوشي را مي‌گذراندند.آثار با ذوقی را خلق می نمودند بناهایی چشم نواز و دل انگیز بنا می کردند شكي نيست كه كسي نمي‌تواندتوقع داشته‌باشدما امروز به روزهاي غارنشيني بر گرديم ویادرمحصور دیوار گلی و آجر و یا خشتی بسر ببریم ولی حق نداریم این یادگارهای و یادمان ها و المان هایeleman شهری و روستایی را از بین ببریم.زندگی خوب داشتن حق تک تک افراد است اگر چه امکان ندارد كه مادر ميان حصاري ار آجر يا خشت خام بسر بريم . ولي اين يادگار گذشته را نيزبا نظر تحقير نگاه نكنيم . مبادا تصميم بگيريم آنرا خراب كنيم و بجاي آن يك آسمان خراش بسازيم فراموش نکنیم پير سالخورده را نميتوان جوان كرد، ولي مصاحبت با او بسيار دلپذير است. بايد باو احترام بگذاریم . متاسفانه بسياري ازساختمان‌هاي كهن و زيباي ما در نتيجه عدم توجه ما از ميان رفتند . امروز اگر كسي بخواهد صفحات مصور زيباي دوران صفوي ايران راببيند بايد به لنينگراد و لندن و نيويورك مسافرت كند.هرچندزشت است اما با کمال عذرخواهی بایدگفت ماحتي قباوآ لخا‌‌‌‌‌لوق وجامه مادربزرگمان راهم فروخته ایم وامروز و فردا برای رهایی از دلتنگی های زندگی روزمره ،براي ديدن آنها به موزه‌هاي نیویورک و بریتیش و استكهلم، وين  و....بايد برويم. يك قالي ارزش‌دار قديم ما در ايران باقي نمانده، خانم آكرمن، همسر پوپ، بيش از 200 عكس رنگين از قالي‌هاي فوق‌العاده زيباي ما را كه در عهد شاه عباس‌ها و شاه طهماسب‌ها در تبريز ياشيرازوكرمان بافته شده گرفته که هیچیک از آن قالی های نفیس و بی همتا در کشور ما نیست.


+ نگاشته شده در  شنبه 11 بهمن1393ساعت 11:47  توسط وارنا  | 

مورغانه پورد

روستای لاله‌دشت بخش کوچصفهان شهرستان رشت واقع شده است.

شماره اثردرفهرست ملی : ۱۳۲۱۵ تاریخ ثبت  ۲۲ مرداد ماه ۱۳۸۴

دوره قاجار

http://hiradkhazar.ir/wp-content/uploads/2013/08/morghanepord-nama.jpg


+ نگاشته شده در  شنبه 11 بهمن1393ساعت 9:20  توسط وارنا  | 

شرح و بیان قصه ی پرغصه میراث فرهنگی در این شرایط نامطلوب برای کسی خوآیند و مطلوب حال نیست.لیکن واقعیت گریزناپذیراین است که روستا و شهر های قديمي و با سابقه را کمتر ميتوان نام برد كه در آن مجموعه هاي از كاروانسراها سراها تيمها و تيمچه ها و رباطها وجود داشته باشد.محال است بنایی تاریخی اعم مذهبی و عام المنفعه باشد ولی درحال فروریختن نباشد. مکان ها و بافت های کهن به گونه ای می توانستند نقش پیام رسانان هنرمند این سرزمین را بر عهده بگيرند . در نتيجه کم توجهی از تاریخ رخت بربستند.آثار باستانی از نگاه مردم چونان ماده و مواد سرد و جمودی می مانند که نقش هویتی در آن مشهود نیست.قوانین منجمد و بی روح و فاقد اثربخشی مربوط به عتیقات دست متجاوزان به آثارفرهنگی و تاریخی کشور را بازکرده است.از این روی  بسیاری از این آثار به علت نبود قانون به روز آسیب می‌بینند.میراث فرهنگی از سویی ترازوی سیاست و از سوی دیگر طعمه بی کیاست ها شده است.موضوع حفظ و باقی ماندن آثار با توجه به وضعیت فعلی که بسیاری از آثار در حال تخریب هستند امری ضروری به شما می‌رود. حفظ میراث فرهنگی این قاموس وناموس پرآوازه ضرورت دارد.ودر راه انجام اين منظور ايجاب ميكند تا باقيمانده اين مجموعه ها با رعايت تمامي جوانب امر مرمت و مورد استفاده قرار گيرند .تعداد بسياري از اين مجموعه ها با توجه به فضاي جالب و معماري دلپذيرشان ارزش آن داشتند تا بمنظور جلب جهانگردان مورد بهره برداري قرار گيرند .

عامل مهم در زمينه رو به ويراني گذاردن اين واحدها بيشتر مربوط است به نحوه اداره ناصحيح آنها که مدیران بیشترین نقش را داشته اند.از اينرو جا دارد تا بمنظور حفظ اين مجموعه هاي ارزنده تاريخي كه گذشته از ارزش و اعتبار هنري و معماري معرف واحدهاي تأسيسات بازرگاني اين سرزمين از هزاران سال پیش  تا نيم قرن پيش ميباشد اقدامات اساسي و همه جانبه ملي برای حفاظت آثار باستاني ايران بعمل آيد باشد كه موجبات مرمت و نگهداري اين مجموعه هاي جالب كه هنوز هم با توجه به آنچه كه در بالا گفته شد ميتوانند پاسخگوي بسياري از نيازهاي زندگي امروز جامعه شهري باشند فراهم آيد


+ نگاشته شده در  شنبه 11 بهمن1393ساعت 8:4  توسط وارنا  | 

قصر ابونصر درنزدیکی شیرازروزگاری بلند سکونتگاه سه دوره تاریخی مهم هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان بود که امروزه به زباله‌دانی تبدیل شده‌است.

دردآورتراینکه مردم ساکن در اطراف این قصر که سیزدهمین اثرملی ثبت شده ایران است نخاله‌های ساختمانی را پای این قصر باستانی می‌ریزند و از آن به عنوان سطل آشغالی بزرگ استفاده می‌کنند.دونالد ویتکام در دهه 50 کاوش‌‌های باستان‌شناسی قصر ابونصر را انجام داد و کتابی دراین‌باره نوشت. گفته می‌شود در همان دهه، تیلیا، باستان‌شناس ایتالیایی، 2 ستون و یک درگاه هخامنشی را که از پارسه در زمانی نامعلوم به این جا آورده بودند شناسایی کرد و به سر جای خود (پارسه) برگرداند. این‌درحالی است که پس از آن هیچ کاوش باستان‌شناسی روی این تپه صورت نگرفته‌است و این محوطه تبدیل به ویرانه شده‌است.همه فراموش کرده انداین قصر آشغالدانی شده امروز در تاریخ 24 شهریور 1310 در فهرست آثار تاریخی ایران ثبت شده‌است.این تصویر برای همیشه ازذهن تاریخ زدوده شده است


+ نگاشته شده در  جمعه 10 بهمن1393ساعت 19:44  توسط وارنا  | 


+ نگاشته شده در  جمعه 10 بهمن1393ساعت 13:40  توسط وارنا  | 

میراثی که اینک چشم به یاری دستان ما دارد همه ی معارف و عقاید آداب و سنن وباورها،پوشش و گویش ها،هنر و صنایع و…هستند که هریک از پی نهاد های تربیت به شمار می روند محصول تراوش افکارهزاران ساله نسل های ما هستند که از رهگذر آموزش و تربیت درمشارکت اجتماعی همسان ازنسلی به نسل دیگر سرانجام به مارسیده است. موضعگیری خصمانه مانسبت به میراث ،زندگی آیندگان راناشدنی می نماید.میراث زنجیره رخداد ها و حوادث تلخ و شیرین ایام هایی هستندکه بر نسل های انسانی درتوالی تاریخ رخ داده است.نسل هایی که از پی هم می آیند و می روندبسیاری از عناصر میراث گذشته را اگرعامل عقب ماندگی بوده از خود رها کرده ورشته آن را می گسلند ودر همان حال باعناصرمثبت آن برای اجرای طرح ها وبرنامه هایشان نسبت به گذشته باشور و اشتیاق بی مانندی،تلاش دارند قله های ترقی را طی می کنند.ازهمین جهت بازکاوی ایام گذشته، برای شناسایی نقاط مثبت و ضعف عناصرفرهنگ ومواریث ،قوم ها و ملیتها انجام می گیرد.بسیاری از عناصر میراث گذشته ،نمی گذارند امتها تجزیه و از هم پاشیده شوند.عوامل مشترک دینی ،زبان و فرهنگ ،گویش و پوشش و….. رشته پیوند ملتها به شمار می روند.با این اصل همانگونه که نمی توانیم همه عناصر فرهنگی گذشته را دور بیندازیم به همان میزان هم نمی توانیم با پذیرش همه ی میراث های گذشته خصوصا باور وسنت های ناصواب و ناثواب)بار خویش را سنگین کنیم.انسان امروز مجبور و نسل فردا ناگزیرتراست برای خلاصی از افکار و باورهای غلط دیروز،خود را از بردگی فرهنگ های غلط رها سازد،سنت هایشان را واکاوی و بازیابی نمایندواز سوی دیگرباتربیت نسل های فراروی بر اساس آموزه های دینی و اخلاقی استوار در جامعه و برگرفته از بطن و متن فرهنگ اصیل ، با پدیده های شوم ضد فرهنگی در آینده به مقابله برخیزند با مطالعه سرگذشت تاریخ سرزمین خودو سایر ملتها درمی یابندکه پیشرفت های انسانی هیچگاه عامل بر هم خوردن توازن و تعادل فرهنگ ها و نضج ضد فرهنگ ها نبوده است.اما هنگامی که عقل بشر با جهالت ها به زنجیر کشیده شود آشوب و فتنه همه جا ودامن همه چیز را می گیرد که بی گمان میراث و فرهنگ درنقطه مرکز این تهاجم ها خواهند بود.امروزه بسیاری ازصنایع دستی و هنرها وبازی های آئینی فراموش شده اند درمقابل بسیاری از آداب و رسوم فرهنگی ،آئینی و مذهبی و…همچنان جاودان مانده وبا اقتدار توانسته اند باگذشت صدها وهزاران سال همچنان پایدار بمانند.آنها لاجرم باید با واکاوی فرهنگی ،زنجیرهای فکری فرهنگ غلط را از دامان جامعه باز کرده ودرمقابل رشته های استوار برگرفته از آموزه های دینی را تقویت سازندمیراث  فرهنگی ما امروزه چشم به دستان همه دوخته وبرای زنده ماندن و مانا شدن روی یاری تک تک افرادحساب باز کرده است.با نابودی هراثر تاریخی،واز بین رفتن آداب برگفته از آموزه های دینی،موجب زشت جلوه نمودن میراث و فرهنگ ،خود نگردیم که این عواقب ناخوشآیندی برای همه نسلها ،وما را نیز منفور ملتها خواهد ساخت.اگر امروز در ارزش نهادن و تحسين كردن اين میراث سترگ و غنی كه با زندگي ما پيوند دارند غفلت كنيم ديري نخواهد پائيد كه زندگي هنری ما و آیندگان نیز بي رونق ، غم انگيز و سرد و خاموش خواهدشد


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 9 بهمن1393ساعت 23:58  توسط وارنا  | 

كاخ آپادانا


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 9 بهمن1393ساعت 18:50  توسط وارنا  | 

سازمان ها و نهاد های بین المللی فراوانی برای حفظ و صیانت از مواریث فرهنگی بشریت فعالیت دارند و هرکدام به نحوی تلاش دارند تا از محو و اضمحلال و انحلال آثار و گنجینه های تاریخی و مذهبی ممانعت به عمل آورند. تا سال 1372 بیش از 66کشور درخواست الحاقیه به مرکز بین المللی مطالعه و نگهداری و مرمت گنجینه های فرهنگی ایکروم و بیش از 42 موسسه مهم خصوصی و عمومی درمورد حراست و تعلیم و تربیت در این حوزه فعالیت داشتند و امروزه این کشورها چندین برابر شده اند با این حال دامنه تخریب آثار و مواریث بشری در بسیاری از کشورها شدت بی مانندی به خود گرفته است.منشورهای متعدد بین المللی هم تا امروز مانع از تخریب بافت های تاریخی و مکان های باستانی نشده است در این میان منشور آتن که نگاه ممتازی به آثار داشت هم اثربخش واقع نگردید.بناهای تاریخی که هسته های اصلی میراث و ساختار هنرمعماری را شکل می دهند به گونه عجیبی رو به تخریب و ویرانی نهاده اند.مرگ که هیچ موجود زنده ای را مورد ترحم قرار نمی داد در طول نیم قرن گذشته با پیشرفت های بشر رشته عمرانسانی  را درازترکرده است  لیکن هیچ یک از تلاش های  نهادهای بین المللی در طول یک قرن گذشته نتوانست از شدت ویرانی بناها و مکان های تاریخی و نیز سرقت آثار و گنجینه های ملتهای صاحب تمدن را کاهش دهد.درقطع نامه ونیز بسال 1964 میلادی حفاظت از آثارتاریخی به عنوان شاهکار ملتها که حامل پیام معنوی گذشتگان برشمرده شده بود مورد تاکید قرار گرفت از شکل گیری تشکیلات iccrom   از سال 1959 تا کنون 56 سال می گذرد وقتی این نهاد های بین المللی از نگاهبانی و حراست و حفاظت از مواریث بشری عاجز هستند آیا دولتها می توانند و یا واقعا دوست دارند گنجینه های تاریخی خود را حفظ کنند؟


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 9 بهمن1393ساعت 18:22  توسط وارنا  | 


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 9 بهمن1393ساعت 17:48  توسط وارنا  | 

بشرامروز متاسفانه یک شمع هم روشن نمی کند تا دزدی و آدم کشی های اسرائیلی ها راببیند.چشمی برای کشتارهای بیرحمانه آنها اشک نمی ریزد.نگاه تیز و تند کسی سرقت و دزدی های آنها را تعقیب نمی کند.میلیون ها اثرتاریخی از مصر ایران و عراق.فلسطین و لبنان و سوریه و...در موزه های آنها نشانه خیانت  اسرائیلی ها بشمار می رود.صهیونیست ها هزاران تن بمب را بر سر ساکنان باریکه غزه، که مساحت اندکی دارد، فرو ریختند ولی کمترین موفقیت در تسلیم کردن فلسطینی ها دست نیافته اند.لذا به غارت اقدام ورزیدند. درعراق و مصر هم سرقت را پیشه خود کردند اخیرا تورات سرقت شده از کشورعراق از اسرائیل سردرآورد


+ نگاشته شده در  یکشنبه 5 بهمن1393ساعت 14:15  توسط وارنا  | 


+ نگاشته شده در  یکشنبه 5 بهمن1393ساعت 13:14  توسط وارنا  | 

میراث فرهنگی وگردو غبار فراموشی

گردو غبارفراموشی پیشینه تاریخ این سرزمین را با قدمتی به درازی تاریخ فراگرفته است.سودای لقمه نان چربی که با قطع شاهرگ حیاتی میراث فرهنگی به راه افتاده است مدتهاست که غارتگران به مواریث کهن را به خود مشغول کرده است.زیبایی ها و رازهای نهفته از دل آثار بیرون کشیده شدند.این ویرانی ها نشان می دهند که از روزهایی که استناد به پیشینه تاریخ و تمدن برای هویت بخشی به جامعه و مردم مستقردرآن بهره گرفته می شد فاصله وافر گرفته شده است.گویی دوست دارآثار تاریخی بودن موستجب توبیخ وجرم و تکفیر شده است.  هراثری که سمبل هویت تاریخی و نمادافتخار و غرور،بلندپایگی و عزت بشمار می رفت درمسیر سراشیبی واقع شد.نیاکانمان که برای مان ارزشمند بودند و دست نبشته ها و کتیبه هایشان ،چون نشان و معرفت از نوع اندیشه نگاری و طرز تفکر ،آئین و سنت ها و باورها داشتند ارزشمند تر نمود یافته بودند همه ی نماد های این نمود ،نمای خود را از دست داده است.برتلاش گذشتگان غبار غفلت و فراموشی،سنگینی وحشتزایی دارد.بقعه بردسکین نیز یکی از این مظلومیت های آثارتاریخی این سرزمین است.مقبره عبدل آباد در روستایی با همین عنوان در 22 کیلومترى جنوب شرقى شهر بردسکن واقع شده و به مسجد و گنبد عبدل نیز مشهور است.ساختمان مقبره که به صورت یک چهارطاقى به ارتفاع قریب به ده متر است، داراى گنبدى مدور به قطر 5 و ارتفاع قریب به 5 متر است که در جانب جنوب آن روزنه‏اى جهت نورگیرى دارد. فضاى داخلى بنا مخصوصاً در قسمت داخل گنبد و بخش‏هاى بالاى دیوارهاى داخلى، گچبرى‏هاى ساده بوده که متاسّفانه از بین رفته است. این بنا که از دورة ایلخانى به جا مانده، به قرن پنجم هجرى هم نسبت مى‏دهند، هر چند سبک معمارى آن بیشتر به بناهاى قرن هشتم به بعد، خصوصاً دورة تیموریان شبیه‏تر است.در مجاورت بقعه خرابه‏هاى کهن سال عبدل آباد که به عمارت اشرافى معروف است، دیده مى‏شود.این مقبره به شماره 10908 و در تاریخ 27/11/1382 به ثبت رسیده است.


+ نگاشته شده در  یکشنبه 5 بهمن1393ساعت 9:3  توسط وارنا  | 

http://www.chn.ir/Images/News/Larg_Pic/29-10-1393/IMAGE635572777625500204.JPG


+ نگاشته شده در  یکشنبه 5 بهمن1393ساعت 7:55  توسط وارنا  | 

شاسوسا بنا یی در زمینی به مساحت حدود یک هکتار در حاشیه کویر و ابتداي جاده قدیم کاشان-آران و بیدگل در مجاورت مزرعه قدیمی به نام ملاحبیب قرار گرفته است. بنا به شکل مربع به ارتفاع 10 متر است.در متون کیهان شناسی دایره نماد آسمان و مربع نماد زمین است، دایره نماد زمان و مربع نماد مکان است.در بناي شاسوسا مربع به دایره (گنبد)تبدیل می شود و این بدان معناست که از شکلی که ابتدا و انتها و آغاز و پایان دارد به شکلی که نه ابتدا دارد و نه انتها نه آغاز و نه پایان می رسیم. خط مستقیم در جاي خود استعداد رشد و تعالی دارد همان گونه که شکل مربع از آن ساخته می شود که از سویی قابلبت تکامل و تبدیل شدن به دایره دارد. مساله مهم در ساخت گنبد تبدیل سطح مربع به دایره است که در اصطلاح به آن گوشه سازي می گویند گوشه سازي یا گوشه بندي یعنی ساختن و تبدیل کردن شکل چهار گوشه به هشت گوشه و به ترتیب 16و32و64 گوشه و در نهابت دایره است.یعنی با پل زدن روي گوشه ها ، مربع اتاق تبدیل به هشت ضلعی و سپس با ادامه این کار، با صاف کردن انحرافات باقی مانده سطوح تبدیل به دایره می شود. سه کنج یا گوشه یا گوشواره یا فیل گوش، یکی از اجزاي معماري ایرانی و بعدها اسلامی است که براي مستقر کردن گنبد بر روي چهار دیوار مربع به کار می رود. این کوشش براي ساختن اشکال هنري را در اواخر ساسانی به وضوح می توان مشاهده کرد تا جایی که فیل گوش ها نه تنها به عنوان یک عنصر ساختمانی بلکه به عنوان عنصر تزئینی استفاده می شدند فرم خالص سه بعدي ماندالا در فرم چهار تاقی تجلی یافته است.چهار تاقی شکلی جامع، کامل و بدون الحاقی دارد که بعد ها به مسجد اضافه شده اند.ترکیب دایره ( گنبد دوار) نمادي از آسمان با مربع ( مکعب) نماد عالم عرض در فرم بیرونی بنا. - فرم چهار گوشه با گنبدي بر فراز آن در بناهاي دینی زرتشتی تداعی کننده حضور فره در این بناها است. شکل شاسوسا تمثیلی از گذر زمین به سوي آسمان است بدین معنا گنبد نمادي از آسمان و محلی براي نزدیک شدن به جهان مینوي است و شکل چهارگوش یا پایه گنبد که در زیر این فضاي مقدس قرار گرفته است نیز بر این باور تقدس داده است.تزئینات بناي شاسوسا عاري از هر گونه نمادهاي دینی ، شمایل و نقوش برجسته است که تنها تزئینات ساده گچی درسطوح داخلی و رسمی بندي سقف از شاخصه هاي تزئینی بنا است.ر بناي شاسوسا مربع به دایره (گنبد)تبدیل می شود و این بدان معناست که از شکلی که ابتدا و انتها و آغاز و پایان دارد به شکلی که نه ابتدا دارد و نه انتها نه آغاز و نه پایان می رسیم.

 چهارتاقی شاسوسا، ماندالاي سه بعدي


+ نگاشته شده در  یکشنبه 5 بهمن1393ساعت 7:53  توسط وارنا  | 

در درون ما  نگاه به میراث فرهنگی وتاریخ  گسترده نیست.

باوجوداینکه از دیدگاه قرآن هر اثر تاریخی منشاء و منبع شعور تاریخی ،پند و عبرت و عزت است و در درون اسلام نگاه به تاریخ بسیارگسترده است و اهمیت بسیاری به آن داده شده است. اما در درون ما چشمه این منبع آگاهی و معرفت شناختی ،خشکیده و گوش های ما از شنیدن پیام های تاریخی بازمانده است.به همین سبب حفظ و باقی ماندن آثار با توجه به وضعیت فعلی که بسیاری از آثار در حال تخریب هستند از نگاه کسی ،امری ضروری به شما نمی‌رود. میراث فرهنگی آوردگاه اندیشه هزاران نسل درطی تاریخ طولانی طی شده است.وبرای انسانی که شناخت هیچ واقعیت ،پدیده و رخداد و روی دادی ،درجهان مهم و تاثیرگذار و تعیین کننده تر از آگاهی و فهم او از خویشتن خویش نیست ومیراث فرهنگی معیار و محک و سنجش و عیار تمام عیار بازشناسی این آگاهی ها و معرفت شناختی است با این حال دردرون اوجایگاهی ندارد.درحالی که میراث و فرهنگ مجموع و مجموعه دانش و آگاهی های فردی ما را شکل می دهند به وساطت ابزار آن (آثار، شواهد و قراین مادی به جای مانده ازکنش‌ها و کردارها و رفتارها و انگیزه‌ها و اندیشه‌های مفقود آدمی و فرهنگ‌ها و جامعه‌ها و جمعیت‌های متروک و مدفون گذشته) دستیابی به تصویری از انسان بودن ،در خط افق مرزهای فرهنگ ملتها میسر می شود.بازکاروان تخریب ها به راه افتاده و کاروان خلاقیت و کنجکاوی ها وکنش ها،دلبستگی و مودت ها ،پیوستگی وپیوندگی از حرکت باز مانده است.گویی عبورازمسیرهای پرپیچ وخم تاریخی وفرازوفرودهای هزاران ساله زمینه ی اندوختن وآزمودن وآموختن  درعرصه های تفکروتعقل وتخیل ومهارت ومدیریت  وذوق وهنروزیبایی را از وی ستانده است.فقط در این آوردگاه سنگین وسئوال خیز، ،کسانی که  بمیدان آمدندو به صیانت از مآثورات ریشه و برگ گرفته ازتاریخ خود پرداختند خوشنام درخشیدند وقوت واقتدارواعتبار استحکام میراث فرهنگی خود را به محک و داوری نهادند. تاثیرگذارترومقاوم ترومتداوم تراز همه برصحنه وصفحه تاریخ ماندگار شدند.


+ نگاشته شده در  شنبه 4 بهمن1393ساعت 17:32  توسط وارنا  | 
http://www.chn.ir/Images/News/Larg_Pic/26-12-1392/IMAGE635307457322122516.jpg


+ نگاشته شده در  شنبه 4 بهمن1393ساعت 15:58  توسط وارنا  | 

دیشموک در شهرستان کهگیلویه بخشی از سرزمین کهن ایران است  که مجموعه‌ای از آثار باستانی این مرز و بوم را از دورترین دوران تاکنون در سینه خود حفظ کرده است.قلعه تاریخی دیشموک، با ابعاد تقریبی 250 در250 متر و ارتفاع حدود 25 متر بر بلندای صخره ای گچی واقع شده است و در نوع خود بی نظیر است.در زیر قلعه آثاری وجود دارد که قدیم تر از خود قلعه است و مربوط به دوره ساسانیان بوده و بعدها قلعه بر روی خرابه های آن آثار ساخته شده است. نوع مصالح ساختمانی که در این قلعه بکار برده شده است عبارتند از سنگ و ملات و گچ که دارای استحکام خوبی هستند.بی نظیرترین قلعه ای که درکهگلویه و بویراحمدواقع شده است و قدمت آن  بنا به دوره های تاریخی و اسلامی می رسد در فهرست میراث فرهنگی کشور قرار دارد


+ نگاشته شده در  شنبه 4 بهمن1393ساعت 15:57  توسط وارنا  | 
کوشک حمیدیه اثری زیبا و منحصربفرد درخوزستان مربوط به اواخرقاجار تاریخ ثبت ملی 10مهرسال 1380 شماره ثبت ملی  3980-این عمارت که یکی از نمونه‌های کم نظیر کاخ‌های دوره قاجاریه درایران و خصوصا در خوزستان محسوب می‌شود

http://www.chn.ir/Images/News/Larg_Pic/30-10-1393/IMAGE635574482084612785.jpg


+ نگاشته شده در  شنبه 4 بهمن1393ساعت 12:50  توسط وارنا  | 

دستهای ناپاک بدانند آثار تاریخی با این تخریب ها هرگز زيبايی و لطافت خود را از دست نمي دهند

 گردش زمانه هر چه آنها را كهنه تر سازد بازبر لطف و زيبائي آنها ‌افزوده خواهد شد .اين پيوستگي زندگي و هنر در خون ما است. اگر اندكي كوشش كنيم و با چشمان باز آنچه را سنت هنري و صنعتي گذشته ايراني است با نمونه‌هاي ديگران بسنجيم بزودي زيبائي و برتري پديده هاي هنري ايراني برايمان روشن خواهد شد. خوب است هميشه اين نكته را بخاطر بسپاريم كه آنچه تازگي داشته باشد همواره بچشم انساني لااقل اگر همه زيبا نيايد بديع و گيرنده مي‌نمايد ولي اگر اين پديده‌هاي ذوقي فاقد اصالت هنري باشند ديري نمي‌پايد كه كهنه مي‌شوند و از نظر مي‌افتند. رمز بزرگي هنرها جاودان بودن آنهاست.آثار اصيل هرگز زيباي و لطف خود را از دست نمي دهند و گردش زمانه هر چه آنها را كهنه تر مي سازد بر لطف و زيبائي آنها مي‌افزايد.آثار تاریخی اینگونه  مظاهر ذوق ايراني تو بديع بودن خود را حفظ كرده اند و به همين جهت اين هنر بصورت پديده اي جاوداني به زندگي خود ادامه داده و به عصر ما رسيده است.درپس پرده نگاه عاشقانه و تلاش معصومانه نیاکان ما  كارگاه های هنری این سرزمین ها كه مظاهر هنر زوال ناپذير بشمار می روند رابه چشم خويش مشاهده نمايند كه چگونه عده اي از هم ميهنان با ذوق و هنرمند آنان با فداكاري تمام به ساختن و پرداختن آثاري مشغول بوده  كه از هزاران سال پيش تا كنون نام ايراني را در جهان زنده نگهداشته است. در آثار هنرمندان این سرزمین تاریخی و بلند آوازه با وجود عشق به کوشش های انجام شده ی گذشته ، كوششهاي ارزشمندي بكار نرفته تا بتواند سنت هنري گذشته را با ذوق امروزي در آميزند ویا آثاري تازه پديد كنند.


+ نگاشته شده در  شنبه 4 بهمن1393ساعت 8:45  توسط وارنا  | 

آب انبارهای تاریخی انبارخاطرات تاریخ مردم این سرزمین خصوصا نواحی مرکزی و کویری ایران هستند.امروزه متاسفانه در بین آثار و مواریث ارزشمند جایی ندارند.تخریب آنها به دلیل کم توجهی بیشتر مردم و مسولان میراث تشدید یافته و تاریخ این سرزمین به زودی با آنها  وداع تلخی می کند.یکی از زیباترین این آب انبارها ،آب انبار شادقلی خان مربوط به دوره قاجار است که در قم، ضلع جنوبی فازچهارم، خیابان ۴۵ متری عمار یاسر واقع شده ودر تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.


+ نگاشته شده در  جمعه 3 بهمن1393ساعت 18:3  توسط وارنا  | 

اندیشیدن و نگارش کردن،قلم زدن و دردبیان کردن درشرایط روحی سخت و ملال انگیز،فضای غبارآلود و دردمند و تهی از اندیشیدن و بی آرامشی حاکم بر فضای میراث فرهنگی برای هردوستدار آثارتاریخی سخت تر و رنجآفرین تراست.چه بسا اگر وضعیت میراث فرهنگی سترگ و بی مانندی مانند کشور بزرگ ایرانزمین عادی و آرام،بی طلاطم و نشاطبار بود بهتر می توانستیم عظمت تاریخ این سرزمین را بنمایانیم.علی رغم توجه و تاکید مقام معظم رهبری و علمای برجسته مذهبی به مقوله میراث حفظ و صیانت از آنها،روزگارناموافق درپس تلاش های فقیرانه مدیران فرهنگی گام به پیش ننهاده و سیرقهقرایی می پیماید.ضعف قوانین کهنه و مندرس و بی اثر که خود بیش از هشتاد سال از تدوین آن می گذرد در این ویرانی و رو به انهدام آثارومواریث ارزشمند بی تاثیر نبوده است.گمان می برم در این سرافکندگی وبرافتادگی و لنگ لنگان بودن میراث فرهنگی مدیران بی فرهنگ و عاری از بهره ی فرهنگی  سهم قابل تامل تری دارند.بی توجهی مجلس به بازنگری در قوانین عتیقات کشور،بی ثباتی در نگاهداری از خانه های تاریخی از سوی مالکین را سبب شده است و زمینه حراج و تخریب را فراهم کرده است.درعصرچیرگی ،سروری و صدرنشینی ،ودر این برهه عظشناک امروزی ،یکی از آسمان ستیزترین وزمین گریز ترین شاخه های حیات آدمی  در کام مرگ گام برمی نهد ومی رود تا رشته و ریسمان دلبستگی و پیوند فرهنگی ملت را از هم بگسلد تاریخ به استقبال فاجعه سوگناک تخریب بناها و مواریث آدمی گام بر میدارد تا نامی و گامی،جامی و بامی ،مرامی و نشانی،از معنا و مبداء ،از حقیقت ها و هنرها،برصحنه ی تاریخ نماند.اگر مولوی هم گفت:امرحق بشنو که گفتست انظرو سوی این آثار رحمت آر رو.گفت آثارش دل است ای بوالهوس.آن برون آثار،آثار است و بس.امروز نه انظری بسوی این آثار رحمت می شود و نه از برون آثار آثار اثری مانده است.تخریب و ویرانی گنجینه های معرفت شناختی در باستان شناسی ،نشان می دهندآموزه ها و سنت ها،عزت و اقتدار،اعتبار و هویت ها،مرز بودن رادرنوردیده و تا مرز نابودن و نابود شدن هم فاصله ی نیست.میراث و فرهنگ از کانون جامعه رخت بر می بندد و به پیرامون هلاکت بیرون رانده می شوند.همه قاعده ها و قالب های فکری چندهزارساله می شکنند باستان شناسان نیزبا بهره وافر از باستان شناختی که خود دانش پیچیده ودشواری است تلاش می کنند مانع از تخریب دیوار ستگر و عظیم فرهنگ و سنتها،هنر و میراث اعتقادی و ارزشی ،هرچند متروک و مفقود، گردند اما دست هایی که نمی خواهند مانایی آثار و ماندگاری آنها..که بشکند. امروزه شانه به شانه ،گام به گام ،قلم به قلم و قدم به قدم،فراختر و فراتراز گذشته این رشته از هم می گسلند.یادمان باشد این ویرانی ها روزی ویرانی ما را رقم خواهند زد چنان که دیگر قومی و ملتی ،مردمانی و ملیتی توان رصد کردن و رد یابی نمودن ما رادر پهنای پهناور مواریث  فرهنگی در جهان در هیچ دوره و برهه نتوانند.زیر چهره این تخریب ها،چهره های زشت تخریبگران هنوز دیده می شود.آنان که دربازار سود و سودای تاریخ و فرهنگ ،به حراج و تاراج آن نشسته اند آرامش گذشتگان و آیندگان را هدف قرار داده اند.میراث چشمنوازی که چشمگریز شده است را دریابیم(تورج رهبرگنجه-.باستان شناس)


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 2 بهمن1393ساعت 18:47  توسط وارنا  | 

امامزاده عبدالله ساوه شمارة 23799 و در تاریخ 25/08/1387 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.متأسّفانه یکی از قدیمی‌ترین و زیباترین گچ‌بری‌های موجود در خطة ساوه که در سر در بقعه بود آسیب دیده است.این بقعة باشکوه در یک فرسنگى آوه، بین آوه و ساوه و در یک کیلومتری سمت شرق جادة سلفچگان، در خارج از روستای اوجان از دهستان قره‌چای واقع شده و به «شاهزاده عبدالله اوجان» مشهور است.ساختمان بقعه، یک بنای آجری قدیمی برج مانند است که از ابنیة تاریخى دورة سلجوقیان به شمار می‌آید که وزیر معروف، سیّد مجدالدّین ابوالفتح، ساکن رى بر فراز تربت جد اعلاى خود در قرن ششم بنا نهاده است. این برج، از بیرون دارای پلان مدور و از داخل به شکل هشت ضلعى در آمده است؛ به این صورت که با افزایش گچ بر روى جدار داخلى، صورت آن را مثمن ساخته‏اند و در زوایاى هر ضلع، دو خط متوازى حنایى نقّاشى و گچبرى شده است که اضلاع را تجلّى مى‏دهد. ورودی بنا تنها از جبهة شرقی است که دارای یک لنگه درِ چوبی نسبتاً قدیمی با تزئینات هندسی است. دهانة محوّطة داخلى، 11 و ارتفاع کنونى آن، کمتر از 20 متر است. قطر جدار گنبد، حدود سه متر است که راه پلة مارپیچى تا بام بقعه، در درون آن ساخته شده اما بعداً ورودى آن مسدود شده است. قسمت پایین جدار داخلى تا 14 متر هشت ضلعى و بالاتر از آن به صورت 16 ضلعى و بالاتر به صورت فلکه‏اى نمودار است که پا طاق عرقچینى (دو پوششى) آن بالا آمده است. در بدنة پاطاق، چهار نورگیر تعبیه شده است. در میانة بقعه، مرقدى گچى به طول 50/2، عرض 25/1 و ارتفاع 30/1 متر قرار دارد که درگذشته ضریح چوبی قدیمی و منتب دور آن را دربرگرفته بود اما اینک ضریح فلزی در بقعه نصب است.


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 2 بهمن1393ساعت 11:24  توسط وارنا  | 
روستاهای ایران شناسنامه و تاریخ سرزمین ایران هستند شناسنامه و تاریخی که گم شده اند و به فراموسی راه سپرده اند.در این میان روستای دهچال در بخش مرکزی شهرستان خنداب که در منطقه غربی شهر خنداب در استان مرکزی واقع شده است و دارای یک امام زاده در ابتدای روستا می باشد که متاسفانه درحال خراب سدن است.بقعه منسوب به یکی از نوادگان حضرت امام موسی الکاظم ع  با قدمتی بیش از دویست سال می باشد و با وجوداینکه مورد تکریم مردم است از ویرانی در امان نماند.درب ورودی بقعه مورد دستبرد قرار گرفته و تا کنون اقدام جدی برای یافتن آن نتیجه نداده است.براستی وقتی تکریم بقاع مانع از تخریب نشود چه می شود کرد؟

 


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 2 بهمن1393ساعت 11:16  توسط وارنا  | 


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 2 بهمن1393ساعت 11:2  توسط وارنا  | 

میراث فرهنگی درعصرعطشناک برگ برنده و نقطه شروع سروری ملتها به حساب می آید دراین مسیر پرطلاطم مردم جوامع امروز تلاش می کنند تا هویت متزلزل، ملتهب و منقلب خود را معنا کرده  و نشان  واثری که از آنها در تاریخ باقی نمانده را ردیابی کنند.مردم جامعه تا به ضرورت آشنایی با پیشینه و شناسه دیرین خود واقف نگردیده وبه آنها احساس نیاز نکرده باشند در فهم معانی آن بازخواهند ماند.با بي‌توجهي به آن‌ها سبب نابودي آثار و تغییر بافت های مکان های مهم تاریخی مي‌شوند در واقع همین آثار تاريخي جنبه‌هاي مختلفي در حركت رو به رشد هر جامعه‌اي دارند که ازنگاه مردم مغفول و محزون ،محروم  ومهجور مانده است.یافته ی امروز با نابودی ‌های گسترده ی آثار و مواریث تاریخی و فرهنگی ،بیقرار و سرگشته و جنون‌گرفته و سیری‌ناپذیر ،سیلابی از ویرانی درحوزه میراث و فرهنگ انسانی به راه انداخته که  هیچ چیز جز تخریب و نابودی بناها و سرقت اشیای تاریخی ،وجود زباله دانی درونش را قانع نمی کند.باهجوم ناجوانمردانه  به ارزش ها و پی‌ها، پایه‌ها و بنیان‌ها ،هویت ها و سند بودن ها،به مفهوم دقیق‌تر،شکستن و خرد کردن سنت‌های اعتقادی و اعمال و افعال آیینی فرهنگ‌ها، مدرک شناختی جامعه‌ها و جمعیت‌های مرده، مدفون، مفقود و متروک گذشته ،بدعتی ویرانگر پی افکنده اند و با آتش‌افروز ی های گسترده و به مقیاس وسیع ،کوبیدن و روبیدن و از میان برداشتن و افکندنِ اصل‌ها و ریشه‌ها و زدودن هویت‌ها و نابودکردن میراث‌ها و غارتِ گسترده مواریث فرهنگی ملّت‌ها و تخریب وسیع محوطه‌های باستانی و فضاها و بافت‌های معماری سنّتی و موارد مشابه بسیار دیگر، چهره نازیبا و اهریمنیِ خود را هویدا کرده است.از میراثی که تندیسی بیش نمانده و آنچه نیزمانده در زیر آوار حجم عظیم ویرانی فروخفته است. 

غروب آثارتاریخی کرمان


+ نگاشته شده در  پنجشنبه 2 بهمن1393ساعت 0:48  توسط وارنا  | 
روستای چشمه پهن بر روی یک تپه ماهور سنگلاخی در کوهپایه های جنوبی کوه لنه واقع شده است.گورستان تاریخی که با این نام مشهور است در تاریخ 14 مرداد سال 1382 با شماره 9503 درفهرست میراث ملی ثبت شده است.این گورستان بر روی شیب رو به جنوب این تپه ماهور واقع شده است . طول شمالی جنوبی آن حدود 150 متر و عرض غربی – شرقی آن حدود 100 متر است. سطح گورستان به صورت سنگلاخی و شرق آن دره آبکند سیلابی است. در بخش جنوبی و غربی گورستان زمین های کشاورزی وجود دارد. تعدادی از قبور مورد حفار ی غیر مجاز قرار گرفته است. پوشش گیاهی سطح گورستان به صورت مرتعی است و بخشهایی از اطراف آن را زمینهای کشاورزی در برگرفته است. راه دسترسی به این تپه نیز جاده آسفالته ایلام به لومار است که در 500 متری جنوب اثر امتداد دارد. نزدیکترین آثار به این گورستان تپه چغا صیفور در 4 کیلومتری غرب آن است. آثار فرهنگی این محل تعداد زیادی از قبور کلان سنگی است. بدین صورت که در چهار طرف بخش بالای قبر در سطح سنگهای بسیار بزرگ قرار داده اند. طول این سنگها گاهی بیش از دو متر است و عرض آنها نیز گاهی تا حدود یک ونیم متر می رسد و دارای ضخامتی تا حدود نیم متر و گاه بیشتر هستند. سنگها کاملا بصورت طبیعی و بدون هیچ گونه تغییر در آنها در قبور بکار گرفته شده اند. تعداد تکه سفال های غیر شاخص نیز در اطراف قبوری که بصورت غیر مجاز حفاری شده اند بدست آمد. قبور این گورستان قابل مقایسه با قبور گورستان آهنگران در 5 کیلومتری غرب آن است. و این گونه سنت تدفین احتمالا در ادوار تاریخی در این منطقه رایج بوده است . معماری قبور : سنگ گور ها به صورت مستطیل چیده شده و فضای داخلی آنها خالی و کف آن خاک و بدون سقف و سنگ رویی می باشد . به احتمال این نوع معماری فقط جهت مشخص کردن قبور می باشد و تدفین در زیر خاک صورت گرفته است. قبور با فاصله ای در حدود 20 تا 30 متر از هم قرار دارند. و محدوده وسیعی را شامل می شوند. سفال : سفالها از نوع ساده نخودی رنگ با پوشش رقیق گلی – بدون نقش و دارای پخت کافی می باشد. گاهنگاری دقیق این گورستان با توجه به مواد فرهنگی سطح آن به طور دقیق قابل تشخیص نیست و احتمالا متعلق به دوره تاریخی و عصر برنز باشد..

4


+ نگاشته شده در  چهارشنبه 1 بهمن1393ساعت 17:24  توسط وارنا  | 
حال و روزآسياب تاريخي طاووس يكي از آثار تاريخي ارزشمند شهر سمنان با قدمت قاجاريه است كه به شماره 2566 در مورخ 5/11/1378 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است.


+ نگاشته شده در  چهارشنبه 1 بهمن1393ساعت 8:24  توسط وارنا  | 

[ مهرپارسی : ثبت سایت و وبلاگ ] [ Weblog Themes By : mehreparsi.ir ]